Sometimes the world we live in, is like a terminal patient; it needs a fix of pure love not to get wasted!
Blauwbilgorgel
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban ! Raban ! Raban !
Ik ben een blauwbilgorgel
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst ! Rabijst ! Rabijst !
Ik ben een blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon ! Rabon ! Rabon !
Ik ben een blauwbilgorgel
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen ! Ga heen ! Ga heen !
Cees Buddingh
Busta Rhymes 17/04/2009 Noxx A'pen
Koken met Leni: Mole poblano
Koken met Leni: Poulet moambe
Koken met Leni: Risotto 'a la Viagra'
London 02/01/09
Kensington - Piccadily Circus - Oxford Street - Brixton - Soho - Bond Street - Covent Garden:
I think I could live there ! Travelled with Eurostar. 2 hours 60m under the sea, no luggage limits (since their are not weighted at all).
Kinderhand is gauw gevuld !?

De lieve Sint
zwiert welgezind,
van dak tot dak,
Piet draagt zijn zak.
Elk huisje wipt hij binnen
in z'n rood fluwelen linnen
Alleen krappullen hebben spijt
als hij genadeloos voorbij hen rijdt.
Die heilig man, die alles kan!
Deinst voor niets terug; schoorsteen noch brug.
'k Hoop dat hij dit jaar zal komen
In het echt ja, niet in dromen
Onze monden vult met zoet
Onze handen met speelgoed: in overvloed!
Wat hou 'k ervan;
M'n gewijde superman!
Al het moois dat hij vergaart
met z'n gouden visa-kaart.
En al zijn we niet steeds braaf geweest,
toch hoop ik dat hij m'n briefje leest.
Want alleen voor hem schreef ik dit lied
maar ook voor z'n zwarte Piet.
Al is 't niet meer voor grote mensen
toch hebben zij ook de diepste wensen
dat hun kindjes braaf zijn zullen
en hun papjes eten zonder lullen.
"Leve de Sint", 05/12/2006
Wie was Sint-Nicolaas ?
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20030623_sintnicolaas01IK/JIJ
Taal; gracieus vehikel vol ronkende woorden.
Jargon van het hart dat spreekt in tongen van vuur.
Je ogen fonkelen als 'n koelbloedige wurgslang en
prompt nestel ik me in je lieve diminutieven.
'Zomaar?', denk ik en 'Neen, néén!' zei jij,
'Want jij maakt me
blij'.
191108
Volle Maan
De volle maan
zo snel weer heengegaan.
Het gesternte zindert nog na,
in je kielzog de oceaan.
Gaf jij weer leven voor heel even..
of nam er één, op je snelle roetsjbaan?
Althans -'n fractie maar- lichtgevend
in je immense loopbaan. Soms tuur ik
naar het firmament en ga bewust naar
jou op zoek tussen de duizend kleine
gaatjes in het grote zwarte doek.
Jij en ik, de beste maatjes;
Maan, 't was fijn, tijd
om te gaan.
Subscribe to:
Posts (Atom)











